Co myślicie patrząc na powyższy obrazek?
Bo ja się zastanawiałem jak ta konstrukcja ma w ogóle prawo się trzymać. Analizując tę strukturę doszedłem do wniosku, że świetnie odzwierciedla ona nasze życie. Jeśli chcemy żeby było ono piękne (a moim zdaniem ta budowa z kulek jest piękna na swój sposób) i chcemy żyć szczęśliwie, wszystkie poszczególne elementy muszą ze sobą współgrać. Musimy odnaleźć spójność, bo jeśli jeden element się zawali to polecą też kolejne. Nie może jednak zabraknąć w tym wszystkim naszego indywidualnego podejścia. Kopia zawsze pozostanie kopią, więc powinniśmy pozostawać sobą zamiast na siłę próbować stać się kimś innym. Jakby się głębiej zastanowić to też widać na tym obrazku. Konstrukcja zbudowana jest z niebieskich, prawdopodobnie szklanych kulek. Jeśli w jednym miejscu wstawilibyśmy czerwony prostopadłościan to zdecydowanie by on nie pasował, a być może nawet wszystko by się zawaliło. Jednak nie każdy wybrał by kolor niebieski i właśnie kulki, a nie inną figurę. Choć idea pozostaje ta sama, to kształt, wielkość i materiały do budowy to kwestia indywidualna. Załóżmy więc, że każdy z nas ma przypisaną konkretną figurę w konkretnym kolorze i podejmując jakąś indywidualną decyzję, dostawia ją do tej budowli, czyli kieruje swoim życiem i się rozwija. Jednak gdy choć na chwilę przestajemy być sobą i staramy się skopiować czyjeś zachowanie, w naszej konstrukcji zaczynają się pojawiać figury przypisane do innych osób i tracimy spójność.
Jeśli więc budujesz swoją życiową konstrukcję z sześcianów, to nie leć w kulki! Wydaje się proste, choć wcale takie nie jest. Co myślicie?
BN
